تولدمه... اولین تولدی که دارم حس میکنم دیگه دوست ندارم این تاریخ رو برجسته کنم.... فردا یه روزیه مث باقی روز ها... ۲۲ سال قبل هم یه عده ای توش بدنیا اومدن... منم یکیشون... خانوادم داره از هم پاشیده و پاشیده تر میشه... تنها واکنشم گشتن دنبال ممر درآمده... که محتاج و گرسنه نمونم... به درک... از امسال ...

این چند روز عجیب ترین احساسات عمرم رو تجربه میکنم... گاهی حسودم، گاهی غبطه میخورم، گاهی خشمگینم، گاهی هم سرد و بی تفاوت... تمام گذشته از جلوی چشمم رد میشه... همه رفتاز هایی که از نزدیک بلوغ دیدم و ثبت کردم.. وبعد مقایسه با رفتار نزدیک ترین آدم این روزهام... این همه تفاوت حسودم میکنه... غصه دارم میکن...