فاجعه تولد

بعضی چیزها خیلی بد رو قلب آدم اثر میذاره. نه فقط رو قلب بلکه روی روحیه....
= فلانی گفت شما کیک رو بگیرید من باهاتون حساب می کنم...  شوهر من چه وظیفه ای داره همچین خرجی بکنه؟ ( حساب نکرده)
" تو  مگه خواهر من نیستی؟ اصلا مگه من خواهر تو نیستم؟ از یه خون  نیستیم؟  پول یه کیک چقدره؟ چهل تومن؟ پنجاه تومن؟" 
نه  ارزش من یه تاپ پنح تومنی و یه کش سر  هزار تومنیه. اونم دو هفته قبل از تولد ، به بهانه اینکه ممکنه اون روز پیش هم نباشیم. 
دلم خیلی گرفته از این مدعی های هیچ کاره.
از این دیگ های جوشان خالی.......
از  این کثافت محض! 
اما خانواده  منن... خانوادم! 
اگر خدا و مجتبی نبود  یقینا  دق مرگ شده  بودم...

خدایا برام حفظش کن...