تصمیم جدید

همه رویاهام رو دور ریختم. مثل همه دفعاتی که مایوس میشم....
از خیر تغییر رشته هم گذشتم...
دوباره برگشتم سر وقت کتابهام، درسهام، حسابداری...
هیچی نباشه پنج سال از وقتم رو سرش گذاشتم. حداقل حالیمه چی به چیه و کمک لازم ندارم. فقط تمرین میخواد.
این رو می دونم که هر زمان به امید دیگران موندم بد جوری نا امیدم کردن...
راستش ، به مجتبی هم هیچ امیدی ندارم...
باید خودم یه کاری کنم. یه کار قابل قبول...
اگه افتاد تو چاه باید یکی طناب داشته باشه که بکشدش بیرون...
من باید بتونم..