
خبواقعیتاینهکهزندگیمنمتشکلازیهدایرهاستکههزارباردرونشمیرمومیرمومیرموبازمیبیتمبرگشتمرونقطهاول...نقطهایکههرباربهشمیرسموامیرم.-بازمکهاینجااااام...ایبابا...خستمکردیلعنتی...فکرکنکههرباراختلافیهست،هرجااحساسخطریهست،هرجادلتهریمیریزهپایین،هرجاکهچیزیگذشتهروبهیادتمیارهبـــــــــــــــــازمیایسرجایاول...مگهیهآدمچقدرظرفیتداره؟مگهمنچقدرکششدارم؟اصلامگهمنازاینزندگیگاوچیمیخوام؟خستهشدمبسکهپیشبینیکردم...اونمبدترینحالتهارو...اونجاهاییکهدیگههیچینداری...دیگهسرمایهاعتماددیگران(حتیعشقت)نسبتبهتوتهمیکشه...منچهمرگمه؟چراانقدرخودمروزجرمیدم؟خستهشدم...حالمدارهبهممیخوره...هربارکهیادگذشتهمیکنمجزیهبدبختمفلوکهیچیجلوچشممنمیاد...یهانگل،یهموجودآویزون...آخهکاشبوووودم.کاشواقعااهلخوندیگرانرومکیدنبودم.حداقلدلمنمیسوخت.میامتوزمانحالومی...
ادامه مطلب